Historia Włodowic
W dokumencie wydanym w 1220 roku przez biskupa krakowskiego Iwo Odrowąża.
Włodowice wymieniane są jako jedna z wsi oddających dziesięciny klasztorowi kanoników regularnych w Mstowie.
Jeszcze w XIII wieku miejscowość a szczególnie tutejsza świątynia została zniszczona w wyniku najazdów tatarskich
kościół został odbudowany w 1305 roku. W 1327 roku nastąpiła zmiana właściciela dóbr. Król Władysław Łokietek
przejął Włodowice i Parkoszowice w zamian za przekazanie wówczas klasztorowi mstowskiemu wsi Komorniki
Morsko i Skarżyce. W 1386 roku Włodowice i Parkoszowice przeszły w posiadanie rodu Włodków herbu Sulima.
Prawdopodobnie Włodowice dysponowały już wówczas prawami miejskimi. Fakt ten należałoby datować – podobnie
jak powstanie miejscowej parafii – na panowanie króla Kazimierza Wielkiego. Po roku 1373 parafia Włodowice ,
należąca do dekanatu Lelowskiego , jest już odnotowana w żródłach pisanych.
W 1870 roku w wyniku represji po powstaniu styczniowym Włodowice utraciły prawa miejskie , które odzyskały ponownie 1 stycznia 2023 roku.
Miasto leży w obszrze rydonośnym , W okolicy znajdowała się kopalnia rud żelaza „Jan-Włodowice”.
Obecnie Włodowice są administracyjnie miastem i gminą w powiecie Zawierciańskim i województwie Śląskim
